Τη Δευτέρα 4 Απριλίου 2022, αμέσως μετά τα μαθήματα, ξεκίνησε το δεύτερο «μάθημα» κινηματογράφου. Συμμετείχαν αυτή τη φορά δεκατέσσερις (14) μαθητές και μαθήτριες (όχι ακριβώς οι ίδιοι με την προηγούμενη φορά) από την Ομάδα Ντοκιμαντέρ μαζί με τους καθηγητές τους Αλεξάνδρα Ζέρβα και Δημήτρη Φρυδά. Όπως και την πρώτη φορά, στο τραπέζι υπήρχε κέρασμα από τους καθηγητές: χυμός και κριτσίνια αυτή τη φορά…

Στο Εργαστήριο Πληροφορικής 1, υποδεχτήκαμε αυτή τη φορά τον σκηνοθέτη και μοντέρ Τζαννέτο Κομηνέα. Στην αρχή, μαθητές της Ομάδας Σεναρίου περιέγραψαν εν συντομία το ντοκιμαντέρ που θέλουμε να γυρίσουμε και ο κ. Κομηνέας ξεκίνησε λέγοντας ότι ο κινηματογράφος είναι η 7η τέχνη – οι πρώτες έξι: Αρχιτεκτονική, Γλυπτική, Ζωγραφική, Ποίηση, Μουσική και Χορός. Με παραδείγματα εξήγησε πως οι πρώτες έξι εμπεριέχονται στην 7η. Στη συνέχεια, αφού ανέφερε τα στάδια μιας ταινίας: προετοιμασία, γυρίσματα και αποπεράτωση, τα περιέγραψε με απλό και γλαφυρό τρόπο κάνοντας αναφορές στον Ελληνικό και παγκόσμιο κινηματογράφο.

Ακολούθως, αναφερόμενος στο μοντάζ, εξειδίκευσε στα πλάνα. “Αυτό που προσφέρουμε στον θεατή είναι μια σειρά από πλάνα τα οποία γίνονται στο μοντάζ” ανέφερε χαρακτηριστικά. Για τη δυνατότητα δημιουργίας μέσα από το μοντάζ ανέφερε μια ιστορία: “Είχανε πάρει κάποτε ένα κομμάτι φιλμ με κοντινό πλάνο του προσώπου ενός ηθοποιού. Αυτό το σύνδεσαν με πλάνο μιας μπαλαρίνας, ενός ψητού κοτόπουλου και στο τέλος, πλάνο από ένα μικρό κοριτσάκι. Όταν το πρόβαλαν, όλοι θαύμασαν την υποκριτική ικανότητα του ηθοποιού τη πρώτη φορά να νοιώθει ερωτευμένος, τη δεύτερη φορά να νοιώθει πεινασμένος και την τρίτη φορά να νοιώθει στοργή”. Τα διάφορα πλάνα είναι: πολύ γενικό πλάνο (συνολική εικόνα του ντεκόρ, φυσικού ή τεχνητού, με ή χωρίς ανθρώπους), γενικό πλάνο (πιο σφιχτό από το προηγούμενο. είναι ορατή η παρουσία ομάδων ανθρώπων), μεσαίο πλάνο (τα άτομα καδράρονται ολόκληρα. είναι πλέον ορατές λεπτομέρειες του ντεκόρ), αμερικάνικο πλάνο (οι άνθρωποι καδράρονται από το κεφάλι ως τα γόνατα – προέρχεται κυρίως από τα φιλμ γουέστερν όπου το όριο ήταν το ρεβόλβερ στο μηρό), κοντινό πλάνο (καδράρισμα στο μέσο του στήθους), γκρο πλάνο (καδράρισμα στο κεφάλι του ανθρώπου -είναι ορατοί και οι ώμοι- ή σε ένα τμήμα του σώματος) και πολύ γκρο πλάνο – λεπτομέρεια (αξιοποιεί ένα μικρό αντικείμενο ή μια λεπτομέρεια).

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην τριάδα πλάνων εμπρός, ¾ και προφίλ. Για αυτά ανέφερε ότι “το ¾ μπορεί να έχει και λίγο συναίσθημα αλλά στην ουσία δείχνει κίνηση, δράση. Το εμπρός δεν έχει δράση. Στο προφίλ ο άνθρωπος γίνεται αντικείμενο”. Περιέγραψε παραστατικά τα πλάνα όπου η κάμερα στήνεται στο επίπεδο του προσώπου, από πάνω ή από κάτω εξηγώντας πότε χρησιμοποιείται το καθένα. Αναφέρθηκε στα υποκειμενικά πλάνα, στα πλάνα που παίρνουμε όταν δύο άτομα συζητάνε (η κάμερα πρέπει να είναι από την ίδια πλευρά του άξονα που ενώνει τα άτομα),

Τέλος, αναφέρθηκε και σε διάφορα άλλα θέματα όπως το ντεκουπάζ (δες βίντεο), το ρεπεράζ (η έρευνα για να βρούμε τους κατάλληλους χώρους για γυρίσματα), κ.ά.

Μετά από μιάμιση ώρα, ολοκληρώθηκε και το δεύτερο “μάθημα” κινηματογράφου και δόθηκε ραντεβού για την επόμενη Δευτέρα, 11 Απριλίου 2022.